Jeziorka Duszatyńskie

Utworzyły się one ponad 100 lat temu (a konkretnie 13 kwietnia 1907 roku) w wyniku osunięcia zbocza Chryszczatej podczas wiosennych roztopów. Osuwisko to jest uznawane za największe rozpoznane w polskich Karpatach. Jego długość wynosi ponad 2 km. Ślady potężnej rynny osuwiskowej są wciąż widoczne, mimo zarastających drzew. Toń wodna jeziorek skrywa korzenie i kikuty powalonych drzew.
Miejscowa ludność uważała, że miejsce to jest zaczarowane, a przyczyny powstania osuwiska wiązała z działaniem rozzłoszczonego diabła, który rzucił ognistą kulę, czyniąc spustoszenie.

Dzwonek skupiony (Campanula glomerata)

Dzwonek skupiony (Campanula glomerata L.) - bylina z rodziny dzwonkowatych (Campanulaceae Juss.). Występuje w Azji (od Iranu po Japonię, na północ do Syberii) i w Europie. Zadomowiony w Ameryce Północnej. W Polsce dość pospolity na całym niżu i w górach.

Mieniak tęczowiec (Apatura iris)

Mieniak tęczowiec (Apatura iris) - motyl, który w odróżnieniu od większości motyli dziennych żywi się nie nektarem, ale sokiem wyciekającym z ran na drzewach i płynami zawartymi w gnijących substancjach (także odchodach zwierzęcych). Nazwa tego motyla wiąże się z tym, że z barwa jego skrzydeł zmienia się w zależności od kąta padania światła.

Połonina Bukowska i Bieszczady ukraińskie

Bieszczady ukraińskie - widok z podejścia na Rozsypaniec.

Granica polsko-ukraińska.

Jastrzębiec pomarańczowy

Jastrzębiec pomarańczowy (Hieracium aurantiacum L.) - rośnie na górskich łąkach i halach. Kwitnie w okresie okres od czerwca do sierpnia. Posiada efektownie ubarwnione kwiaty w kolorze ognisto pomarańczowym. W Polsce występuje w Karpatach i Sudetach, jest rośliną rzadką. Poza Karpatami, znane są tylko pojedyncze jego stanowiska na niżu.

Dzwonek brzoskwiniolistny (Campanula persicifolia L.)

Dzwonek brzoskwiniolistny (Campanula persicifolia L.) - wieloletnia roślina rośnąca na suchych wzgórzach, łąkach, obrzeżach lasów i dróg, nieużytkach, od równin do niskich gór. Jest także uprawiany jako roślina ozdobna.

Tarnica

Lilie wodne

Lilie wodne (Nymphaea), zwyczajowo zwane nenufarem jest gatunkiem byliny z rodziny grzybieniowatych. W wielu krajach roślina ta z powodu zagrożenia naturalnych stanowisk objęta została ochroną prawną, chroniona jest również w Polsce. Rośnie głównie w płytkich wodach stojących lub wolno płynących, o głębokości nie przekraczającej 2 m i dnie piaszczysto-mulistym lub mulistym, czasami torfowym. Lilie wodne uprawiane są też w stawach i oczkach wodnych.

Kuklik zwisły

Kuklik zwisły (Geum rivale) jest gatunkiem rośliny należącym do rodziny różowatych (Rosaceae). Pospolicie występuje na niżu i w górach, na mokrych łąkach i w zaroślach. Wyrasta do 35 cm wysokości. W niektórych warunkach osiąga wysokość 70 cm.

Posiada efektowne zwisające, dzwonkowate kwiaty. Warto się im bliżej przyjrzeć, by dostrzec jakie piękne są. Wyrastają one pojedynczo na długich, cienkich i zwisających szypułkach. Są one purpurowo-brunatne na zewnątrz, a kremowe lub różowe wewnątrz. Latem z tych kwiatów tworzą się ozdobne, puchate niełupki.

Kuklik zwisły kwitnie od kwietnia do maja. Może być z powodzeniem wykorzystana w ogrodnictwie ozdobnym.

Jaszczurka żyworodna

Droga przez Policę dostarcza nam dzisiaj cudownych wrażeń. Warto było pokonać samego siebie i zrobić sobie w wolny dzień pobudkę o czwartej rano, by tu teraz być. Brak pośpiechu i spokój z jakim wędrujemy, owocuje spotkaniami z jaszczurkami żyworodnymi (Zootoca vivipara) wygrzewającymi się na pniach drzew. Z początku wydaje się nam, że to zwinki (Lacerta agilis), ale te raczej występują raczej na terenach nizinnych. Wszelkie wątpliwości wyklucza dokładna analiza układu łusek postnasalnych.

Gatunek tej jaszczurki podlega ścisłej ochronie. Jej długość dochodzi do 16 cm, ale zwykle nie przekracza 14 cm. Występuje w wilgotnych lasach, na małych lub słabo nasłonecznionych polankach, przecinkach leśnych. Żyworódki dużo czasu spędzają wygrzewając się w promieniach słońca. W naszych górach występuje głównie w piętrze dolnego regla, ale spotkać można ją też w pasie kosodrzewiny. W okolicach podgórskich i w górach zastępuje zwinkę. Gdy poczuje się zagrożona chowa się pod korzeniami, korą drzew, czy też wśród kamieni. Ucieka niekiedy do płytkich wód, np. kałuż, w których nieźle sobie radzi, co jest wyjątkiem wśród jaszczurkowatych. Gad ten żywi się różnymi owadami oraz ich larwami, a także pająkami, ślimakami i dżdżownicami.