Lilie wodne

Lilie wodne (Nymphaea), zwyczajowo zwane nenufarem jest gatunkiem byliny z rodziny grzybieniowatych. W wielu krajach roślina ta z powodu zagrożenia naturalnych stanowisk objęta została ochroną prawną, chroniona jest również w Polsce. Rośnie głównie w płytkich wodach stojących lub wolno płynących, o głębokości nie przekraczającej 2 m i dnie piaszczysto-mulistym lub mulistym, czasami torfowym. Lilie wodne uprawiane są też w stawach i oczkach wodnych.

Kuklik zwisły

Kuklik zwisły (Geum rivale) jest gatunkiem rośliny należącym do rodziny różowatych (Rosaceae). Pospolicie występuje na niżu i w górach, na mokrych łąkach i w zaroślach. Wyrasta do 35 cm wysokości. W niektórych warunkach osiąga wysokość 70 cm.

Posiada efektowne zwisające, dzwonkowate kwiaty. Warto się im bliżej przyjrzeć, by dostrzec jakie piękne są. Wyrastają one pojedynczo na długich, cienkich i zwisających szypułkach. Są one purpurowo-brunatne na zewnątrz, a kremowe lub różowe wewnątrz. Latem z tych kwiatów tworzą się ozdobne, puchate niełupki.

Kuklik zwisły kwitnie od kwietnia do maja. Może być z powodzeniem wykorzystana w ogrodnictwie ozdobnym.

Jaszczurka żyworodna

Droga przez Policę dostarcza nam dzisiaj cudownych wrażeń. Warto było pokonać samego siebie i zrobić sobie w wolny dzień pobudkę o czwartej rano, by tu teraz być. Brak pośpiechu i spokój z jakim wędrujemy, owocuje spotkaniami z jaszczurkami żyworodnymi (Zootoca vivipara) wygrzewającymi się na pniach drzew. Z początku wydaje się nam, że to zwinki (Lacerta agilis), ale te raczej występują raczej na terenach nizinnych. Wszelkie wątpliwości wyklucza dokładna analiza układu łusek postnasalnych.

Gatunek tej jaszczurki podlega ścisłej ochronie. Jej długość dochodzi do 16 cm, ale zwykle nie przekracza 14 cm. Występuje w wilgotnych lasach, na małych lub słabo nasłonecznionych polankach, przecinkach leśnych. Żyworódki dużo czasu spędzają wygrzewając się w promieniach słońca. W naszych górach występuje głównie w piętrze dolnego regla, ale spotkać można ją też w pasie kosodrzewiny. W okolicach podgórskich i w górach zastępuje zwinkę. Gdy poczuje się zagrożona chowa się pod korzeniami, korą drzew, czy też wśród kamieni. Ucieka niekiedy do płytkich wód, np. kałuż, w których nieźle sobie radzi, co jest wyjątkiem wśród jaszczurkowatych. Gad ten żywi się różnymi owadami oraz ich larwami, a także pająkami, ślimakami i dżdżownicami.

Najniższy z wierzchołków masywu Babiej Góry

Sokolica (1367 m n.p.m.) – najniższy z wierzchołków masywu Babiej Góry, położony najdalej na wschód. Jego wschodnie stoki opadają bezpośrednio do Przełęczy Lipnickiej, natomiast na południowy zachód od szczytu biegnie główny grzbiet babiogórski w kierunku następnej kulminacji, jaką jest Kępa. Na północnym zachodzie wierzchołek podcięty jest skalnym urwiskiem będącym efektem potężnego obrywu. Brak lasu na podszczytowym urwisku sprawia, że Sokolica jest doskonałym punktem widokowym.

żródło: http://pl.wikipedia.org

Sokolica na tle Pasma Polic (widok z okolic Kępy).

Zbliżenie na Sokolicę.

Wierzchołek Sokolicy (1367 m n.p.m.).



Sokolica (1367 m n.p.m.).

Widok z Sokolicy na Kępę (1521 m n.p.m.).

Widok z Sokolicy na masyw Babiej Góry (1725 m n.p.m.).

Widok z Sokolicy na masyw Babiej Góry (1725 m n.p.m.).

Widok z Sokolicy na masyw Mędralowej (1169 m n.p.m.).

Widok z Sokolicy na Mosorny Groń (1047 m n.p.m.).

Gdzie kiedyś płynął Dunajec...

U wschodnich podnóży Pienin Spiskich, na wysokiej, stromej skale o wysokości 566 m n.p.m. stoi pięknie położony nad Dunajcem zamek nazywany „Dunajcem”. Ten węgierski niegdyś zamek oraz pobliska polska warownia w Czorsztynie były typowymi górskimi „orlimi gniazdami”, które efektownie górowały nad okolicą. Rozdzielała je jeszcze nie tak dawno głęboka dolina z płynącym pośrodku Dunajcem. Dziś oba zamki przeglądają się w tafli Jeziora Czorsztyńskiego, utworzonego na Dunajcu w 1997 roku.

Zamek w Niedzicy.

Jezioro Czorsztyńskie. Pod drugiej stronie widać Zamek w Czorsztynie.

Zamek w Czorsztynie.

Zaporę ziemną spiętrzającą wody Dunajca o długości ponad czterystu metrów i wysokości 56 metrów zbudowano w latach 1975-1995. Umożliwia ona piętrzenie wód Dunajca do wysokości 534,5 m n.p.m., przy czym normalny poziom piętrzenia wynosi 529,00 m n.p.m. Głębokość zbiornika w okolicach zapory w Niedzicy osiąga 50 metrów. Poniżej zapory Zbiornika Czorsztyńskiego znajduje się drugi, znacznie mniejszy Zbiornik Sromowski pełniący rolę zbiornika wyrównawczego dla zbiornika Czorsztyńskiego.

Jezioro Czorsztyńskie przed zaporą.

Jezioro Sromowickie - zbiornik wyrównawczy Jeziora Czorsztyńskiego.

Stok ziemnej zapory wodnej.

Schody na zaporze, umożliwiające zejście do Jeziora Sromowieckiego.

Jezioro Sromowickie.

Wiosenne pędy skrzypów polnych

Skrzyp polny (Equisetum arvense) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny skrzypowatych (Equisetaceae). Występuje głównie w Europie, w Polsce jest rośliną bardzo pospolitą na terenie całego kraju, aż po regiel górny.

Pojawia się wczesną wiosną jest soczysty, wzniesiony i nierozgałęziony, ma wysokość 10–30 cm, przy średnicy 2–6 mm i zabarwienie jasnobrunatne lub czerwonawe. Na przekroju poprzecznym jest okrągły i ma lejkowato rozdęte pochwy (z 6–12 zasychającymi łuskami o kolorze od zielonawego do brunatnego). Na szczycie znajduje się jeden brunatny, tępo zakończony kłos zarodnionośny (sporofilostan) o długości 1,5–3 cm. Wytwarzają się w nim (od marca do maja) zarodniki. Po ich dojrzeniu kłos ten obumiera, przeobrażając się w zielony, okółkowo rozgałęziony pęd płonny.

Na podstawie: http://pl.wikipedia.org

Kwieciste tchnienie wiosny w Pieninach Spiskich

Zawilec gajowy (Anemone nemorosa).

Zawilec gajowy (Anemone nemorosa).

Pierwiosnek wyniosły (Primula elatior).

Barwinek pospolity (Vinca minor).

Barwinek pospolity (Vinca minor).

Knieć błotna (Caltha palustris).

Hramcowe Sprzeczki

Wchodzimy na rozległą łąkę, pokrywającą grzbiet na wysokości 794-830 m n.p.m. Nosi nazwę Pastwisko Wapienne, a jej górna część, gdzie dawniej znajdowały się pola uprawne, nazywana jest Hramcowymi Sprzeczkami. Jej monolityczna, trawiasta połać oszałamia osobliwością walorów widokowych na Tatry i Zamagurze Spiskie (słow. Zamagurie).