Świt na Wielkiej Raczy

Już przed schroniskiem olśniewa słoneczny brzask, którego źródło znajduje się jeszcze za Tatrami. Promienie jaskrawą czerwienią odganiają demony i zmory nocy. Nadchodzi świt. Ściana tatrzańskich szczytów zaczyna wyraziście bielić się pierwszym śniegiem. Szczyty są tak wyraźne, że wydają się wręcz domalowanym na horyzoncie mirażem, na widok którego można zaniemówić. A może należałoby się uszczypnąć, by sprawdzić, czy to jeszcze sen, czy naprawdę już wstaliśmy.

W którą stronę by nie spojrzeć – piękna i rozległa, górska panorama. Najwspanialsza z tych, jakie oferują Beskidy. Wspaniała nagroda za trud wędrówki. Nie ma słów, aby wrazić to, co się stało w dolinach, a przynajmniej tam, gdzie powinniśmy je widzieć, bo tak naprawdę dolin nie widzimy wcale. Widać tylko morze mgieł, a właściwie morze chmur, bo są to najprawdziwsze białe obłoki, o wyrazistych, malowniczych kształtach. Takie najpiękniejsze jakie spotykamy na błękitnym niebie, tyle, że w tym momencie widzimy je znacznie niżej od nas samych. W duchu odzywa się już głos żalu, że widok taki nie będzie trwał wiecznie.

Tatry.



Mała Fatra (słow. Malá Fatra, węg. Kis-Fátra, niem. Kleine Fatra).



Panorama północ-wschód-południe.





Mała Fatra: z lewej poszarpany Wielki Rozsutec (1610 m n.p.m.), z prawej stożkowaty Stoh (1607 m n.p.m.).

Przełęcz Pod Kopą (słow. Kopské sedlo; 1750 m n.p.m.) - granica pomiędzy Tatrami Wysokimi i Bielskimi.





Tatrzańskie szczyty są tak wyraźne, że wydają się wręcz domalowanym na horyzoncie mirażem.

Wielka Racza (słow. Veľká Rača, 1236 m n.p.m.) - wieża widokowa.

Poprzez Żywieckie szczyty na Tatry.

Poprzez Żywieckie szczyty w kierunku Beskidu Śląskiego.

W kierunku najwyższych szczytów Beskidu Żywieckiego.



Łysa Góra (czes. Lysá hora; 1324 m n.p.m.) - najwyższy szczyt pasma Beskidu Morawsko-Śląskiego
i jednocześnie najwyższa góra Śląska Cieszyńskiego.
W pobliżu szczytu Łysej Góry stoi potężnya 78-metrowa wieża przekaźnika telewizyjnego.



Tatry.

W kierunku Tatr.

W kierunku Małej Fatry.

Wielki Krywań (słow. Veľký Kriváň; 1709 m n.p.m.) - najwyższy szczyt w grupie górskiej Małej Fatry.

Morze chmur po horyzont.

Bendoszka Wielka (zwana też Będoszką); mająca 1144 m n.p.m. - jeden z wyższych szczytów w grupie Wielkiej Raczy.

W dali widać Niżne Tatry. Z lewej mamy charakterystyczny stożek Wielkego Chocza.

Mała Fatra.

Nad morzem.

Można by dać nura, gdyby nie świerki.

W kierunku Beskidu Śląskiego.

Najdalsze szczyty to Mała Rycerzowa (z lewej) i Wielka Rycerzowa (z prawej).
Przed Wielką Rycerzową wznosi się Bania.

Mała Fatra za morzem pofalowanych chmur.

Widok ze szczytu w kierunku zachodnim.

Łysa Góra (czes. Lysá hora; 1324 m n.p.m.).

Mała Fatra (słow. Malá Fatra, węg. Kis-Fátra, niem. Kleine Fatra).

Widok w kierunku Kotliny Żywieckiej. Doliny odsłaniają się - unoszą się z nich delikatne mgiełki.

Widok w kierunku Romanki, Lipowskiej, Rysianki, Pilska, za którym widać fragment Babiej Góry
(szczyty z ostatniej grupy górskiej na horyzoncie).
Przed Pilskiem i Babią Górą wznosi się Muńcuł.
Pierwszy za opadającym zboczem Wielkiej Raczy to zalesiony Obłaz,
a następny na prawo od niego to Przysłop Wielki z szeroką przecinką leśną.
Na prawo za Przysłopem Wielkim wznosi się Praszywka Wielka.

Widok w kierunku Małej i Wielkiej Rycerzową.
Po prawej horyzont zamykają Tatry, a po lewej Pilsko z Babią Górą, przed którymi wznosi się Muńcuł.

Skrzyczne (1257 m n.p.m.) - najwyższy szczyt w grupie górskiej Beskidu Śląskiego.
Na jego szczycie stoi z 87-metrowy maszt nadajnika RTV.

Łysa Góra (czes. Lysá hora; 1324 m n.p.m.) z potężnym 78-metrowym przekaźnikiem telewizyjnym.



Najdalsze zalesione szczyty to Mała Rycerzowa (z lewej) i Wielka Rycerzowa (z prawej).
Przed Wielką Rycerzową wznosi się Bania. Polana pod Banią to Przełęcz Przegibek.



Veľká lúka (1476 m n.p.m.) - najwyższy szczyt tzw. Luczańskiej Małej Fatry.

Fragment Tatr.

Widok w kierunku Beskidu Śląskiego, którego najwyższe szczyty wyłaniają się z morza mgieł na końcu horyzontu.

Pilsko, a za nim widać kawałek Babiej Góry.

Schronisko PTTK na Wielkiej Raczy (1230 m n.p.m.).

Czerwony szlak do Zwardonia.

Dolina Straceńca

Droga coraz bardziej wciska się pomiędzy zbocza górskie, porośnięte wysokopiennymi świerkami i innymi gatunkami drzew, które zniewalają swoją bogatą kolorystyką. Jesień w krasie, jakiej jeszcze w tym roku nie widzieliśmy. A tuż obok nas płynie sobie Straceniec, opadając często małymi, ale malowniczymi wodospadzikami i zaporami. To wszystko powoduje, że zwyczajna pasja fotografowania przyrody szybko przeradza się w namiętność.

Asfalt na drodze staje się bardziej zdezelowany i zaczyna ginąć pod warstwą naniesionej ziemi. Mija 45 minut od chwili rozpoczęcia wędrówki w Złatnej, gdy wchodzimy polanę upapraną naniesionym błotem. Po jej prawej stronie wznosi się kilkumetrowa skarpa bloków skalnych, która jest pozostałością po starym kamieniołomie. Dalej droga wznosi się nieco bardziej stromo. Straceniec pozostaje coraz niżej nas. Za niedługo przekraczamy go mostem i oddalamy się od niego idąc łukiem na południowy wschód niebieskim szlakiem na Krawców Wierch.